جانستان کابلستان امیرخانی را که میخواندم آن قسمتش که امیرخانی آینده یک نوزاد افغان را با آینده پسر یک و نیم ساله اش مقایسه میکرد خیلی برایم جالب بود. امیرخانی میگفت که پسر من حداقل رتبه سه رقمی اش در کنکور تضمین است !

اینکه یک نفر رتبه سه رقمی کنکور یک کودک یک و نیم ساله را که هیچ نشانی از بااستعدادی و شایستگی یا بی استعدادی و ناشایستگی او در دست نیست را تضمین می کند (آن هم در بدبینانه ترین حالت !)  یک معنا بیشتر نمیتواند داشته باشد : اینکه عامل تعیین کننده در قبولی های ممتاز کنکور و در نتیجه تصدی پست های مدیریتی آینده نظام استعداد و شایستگی نیست و یا حداقل صرفا استعداد و شایستگی نیست. وقتی شما بهترین امکانات تحصیلی را داشته باشی و در کلاسهای کنکور شرکت و فنون تست زنی را بیاموزی بدون توجه به میزان استعدادت به بهترین دانشگاه های کشور راه خواهی یافت . و آن عاملی که کلاس های خصوصی و کلاس های کنکور و ... را میسر میسازد پول است که طبیعی است همه مردم به یک نسبت از آن برخوردار نیستند .بنابراین راه برای طبقه خاصی از جامعه به سبب برخورداری از امکانات مالی برای رسیدن به مدرک معتبر و به تبع آن به دست گرفتن پست های دولتی و به دست گرفتن آینده نظام و کشور هموارتر میشود . و اقشار ضعیف به علت برکنار بودن از امکانات تحصیلی یکسان با اقشار مرفه از ورود به عرصه مدیریت کشور محروم خواهند شد و وقتی مدیریت کشور در دست مرفهین باشد نباید انتظار جهاد در راه محرومیت زدایی و برپایی عدالت اجتماعی از آنان داشت چرا که فارغ از اینکه مایل به اجرای عدالت باشند یا نباشند قادر به درک و فهم مشکلات این قشر نخواهند بود.

اینکه گاها گلایه میکنیم از بی لیاقتی بعضی مسئولین ریشه در نظام آموزشی ناعادلانه کشور دارد چرا که اساس این نظام بر پرورش بی استعدادهاست ! و تا این مسئله به صورت ریشه ای حل نشود شایسته سالاری به طور کامل در کشور اجرا نخواهد شد.